کاتالیزورهای فلزی بدون-پشتیبانی و پشتیبانی میشوند
طبقه بندی بر اساس اینکه آیا اجزای فعال کاتالیزور روی ساپورت بارگذاری می شوند یا خیر:
کاتالیزورهای فلزی پشتیبانی نشده-
به کاتالیزورهای فلزی بدون تکیه گاه اطلاق می شود که با توجه به ترکیب آنها به دو دسته تک فلزی و آلیاژی تقسیم می شوند. معمولاً به شکل فلز اسکلت، مش سیم، پودر فلز، ذرات فلز، تراشه های فلزی و فیلم های تبخیر فلز اعمال می شود. کاتالیزور فلزی اسکلت آلیاژی از فلز فعال کاتالیزوری و آلومینیوم یا سیلیکون است و سپس آلومینیوم یا سیلیکون را با محلول هیدروکسید سدیم حل می کند تا یک اسکلت فلزی تشکیل دهد. متداول ترین کاتالیزور اسکلت مورد استفاده در صنعت، نیکل اسکلت است که توسط M. Rainey از ایالات متحده در سال 1925 اختراع شد، بنابراین به نیکل Rainey نیز معروف است. کاتالیزورهای نیکل ماتریسی به طور گسترده در واکنش های هیدروژناسیون استفاده می شوند. سایر کاتالیزورهای ستون فقرات شامل کبالت ستون فقرات، مس ستون فقرات و آهن ستون فقرات هستند. کاتالیزورهای مش سیم معمولی مش پلاتین (شکل را ببینید) و مش آلیاژ پلاتین-رودیوم هستند که در فرآیند آمونیاکاسیون و اکسیداسیون برای تولید اسید نیتریک استفاده می شوند.
کاتالیزورهای فلزی پشتیبانی شده
کاتالیزور توسط اجزای فلزی بر روی یک تکیه گاه پشتیبانی می شود تا پراکندگی و پایداری حرارتی اجزای فلزی را بهبود بخشد، به طوری که کاتالیزور ساختار منفذی، شکل و استحکام مکانیکی مناسبی داشته باشد. بیشتر کاتالیزورهای فلزی پشتیبانی شده با آغشته کردن محلولهای نمک فلزی روی یک تکیهگاه و کاهش آنها پس از تبدیل بارش یا تجزیه حرارتی تهیه میشوند. یکی از کلیدهای آماده سازی کاتالیزورهای فلزی پشتیبانی شده، کنترل عملیات حرارتی و شرایط کاهش است (به تولید کاتالیست مراجعه کنید).
کاتالیزورهای تک فلزی و چند فلزی
طبقه بندی بر اساس جزء فعال کاتالیزور یک یا چند عنصر فلزی است:
کاتالیزورهای تک فلزی
به یک کاتالیزور با تنها یک جزء فلزی اشاره دارد. به عنوان مثال، در سال 1949، کاتالیزورهای اصلاح کننده پلاتین، که برای اولین بار در صنعت مورد استفاده قرار گرفتند، دارای جزء فعال یک پلاتین فلزی منفرد بودند که روی آلومینا حاوی فلوئور یا کلر پشتیبانی می شد.
کاتالیزورهای چند فلزی
اجزای یک کاتالیزور از دو یا چند فلز تشکیل شده است. برای مثال، کاتالیزورهای دو فلزی (چند-) اصلاح کننده فلز مانند پلاتین-رنیم که روی کلر-حاوی -آلومینا پشتیبانی میشوند. آنها عملکرد بهتری نسبت به کاتالیزورهای پلاتین{6}}تنها اصلاح کننده ذکر شده در بالا دارند، که در آن انواع فلزات روی یک تکیه گاه می توانند خوشه های فلزی دوتایی یا چند متغیره را تشکیل دهند که پراکندگی مؤثر اجزای فعال را تا حد زیادی بهبود می بخشد. مفهوم ترکیبات خوشهای اتمهای فلزی ابتدا از کاتالیزورهای کمپلکس نشأت میگیرد، و وقتی برای کاتالیزورهای فلزات جامد به کار میرود، میتوان در نظر گرفت که چندین، دهها یا چند اتم فلز نیز روی سطح فلز جمعشدهاند. از دهه 70، بر اساس این مفهوم، مدلی از مرکز فعال خوشه های اتمی فلزی برای توضیح مکانیسم برخی واکنش ها ارائه شده است. در کاتالیزورهای چند فلزی ساپورتشده و غیرپشتیبانشده، اگر آلیاژی بین اجزای فلزی تشکیل شود، به آن کاتالیزور آلیاژی میگویند. کاتالیزورهای آلیاژ دوتایی بیشتر مورد مطالعه و کاربرد قرار می گیرند، مانند مس-نیکل، مس-پالادیوم، پالادیوم-نقره، پالادیوم-طلا، پلاتین{17}}طلا، پلاتین-مس، پلاتین میتواند توسط تنظیم کننده فعالیت، پلاتین و غیره تنظیم شود{19}. ترکیب آلیاژ به عنوان مثال، پس از افزودن مقدار کمی مس به کاتالیزور نیکل، ساختار سطح اولیه کاتالیزور نیکل به دلیل غنی شدن مس روی سطح تغییر می کند، به طوری که فعالیت هیدروکراکینگ اتان به سرعت کاهش می یابد. کاتالیزورهای آلیاژی در هیدروژناسیون، هیدروژن زدایی، اکسیداسیون و غیره استفاده می شوند.





